به آسمون نگاه كن، براي ما مي باره

براي ما كه امشب جدا شديم دوباره

توی خونه اي كه نيستي چه سخته بی تو بودن

زمونه ي لعنتي تو رو گرفته از من

سفر بخير عزيزم خدا پشت و پناهت

بدون يكي نشسته هميشه چشم به راهت

نگو جدايي ما بازي سرنوشته

نگو كه قصمونو خود خدا نوشته

اون همه خاطراتو چطور فراموش كنم ؟

تو رفتي و نديدي اون كه شكسته منم

سفر بخير عزيزم خدا پشت و پناهت

بدون يكي نشسته هميشه چشم به راهت

به من نگو كه گريه تلخه شگون نداره

نگو بزار آسمون به جاي ما بباره

اون كه شكسته منم سرت سلامت عزيز

به ياد عشقمون باش تو فصل زرد پاييز 

مهربانم

با تو عهدی ميبندم نا گسستنی

فراموش نشدنی

و ماندگار

قلبم را به تو هدیه میدهم

به تو که سر تا پای وجودت را ذرّه ذرّه دوست ميدارم

به تو که روحت را

سرشتت را

عصاره ی وجودت را ميپرستم

و به آن عميقاً عـشق ميـورزم

ای عزیز ِ ستودنی

مهربان ِماندنی

نازنین ِ خواستنی

بدان و آگاه باش که من

تو را
هيچگاه

هيچ کجا

هيچ لحظه ای

تنها نخواهم گذاشت

و لحظه ای از تو غافل نخواهم شد

مطمئن باش

تمام احساسات زیبای من عاقلانه و عاشقانه تقدیم تو مهربان باد

منتظر لحظه ای هستم که دستانت را بگیرم در چشمانت خیره شوم

دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم منتظر لحظه ای هستم که در کنارت

بنشینم سر رو شونه هایت بگذارم....از عشق تو.....از داشتن

تو...اشک شوق ریزم منتظر لحظه ی مقدس که تو را در آغوش

بگیرم بوسه ای از سر عشق به تو تقدیم کنم وبا تمام

وجود قلبم وعشقم را به تو هدیه کنم اری من تورا دوست دارم

وعاشقانه تو را می ستایم              

سادگي مرا ببخش که خويش را تو خوانده ام *** براي برگشتن تو به انتظار مانده ام

سادگي مرا ببخش که دلخوش از تو بوده ام *** تو را به انگشتر شعر مثل نگين نشانده ام

به من نخند و گريه کن چرا که جزء نياز تو *** هر چه نياز بود و هست از در خانه رانده ام

اگر به کوتاهي خواب ،خواب مرا سايه شدي *** به جرم آن داغ عطش بر لب خود نشانده ام

گلوي فرياد مرا سکوت دعوت تو بود ولي *** من اين سکوت را به قصه ها رسانده ام

دوباره از صداقتم دامي براي من نساز *** از ابتدا دست تو را در اين قمار خوانده ام

گناه از تو بود ومن نياز مند بخششت *** چرا که من در ابتدا تو را ز خود نرانده ام

گناهکار هر که بود کيفر آن مال من است *** به جرم آن داغ عطش بر لب خود نشانده

به آسمون نگاه كن، براي ما مي باره

براي ما كه امشب جدا شديم دوباره

توی خونه اي كه نيستي چه سخته بی تو بودن

زمونه ي لعنتي تو رو گرفته از من

سفر بخير عزيزم خدا پشت و پناهت

بدون يكي نشسته هميشه چشم به راهت

نگو جدايي ما بازي سرنوشته

نگو كه قصمونو خود خدا نوشته

اون همه خاطراتو چطور فراموش كنم ؟

تو رفتي و نديدي اون كه شكسته منم

سفر بخير عزيزم خدا پشت و پناهت

بدون يكي نشسته هميشه چشم به راهت

به من نگو كه گريه تلخه شگون نداره

نگو بزار آسمون به جاي ما بباره

اون كه شكسته منم سرت سلامت عزيز

به ياد عشقمون باش تو فصل زرد پاييز 

 است كه اوت نمي شود. دبير شيمي:عشق تنها اسيدي است كه به قلب صدمه نمي زند. دبير

اقتصاد:عشق تنها كالايي است كه از خارج وارد نمي شود. دبير ادبيات:عشق بايد مانند عشق ليلي

 ومجنون محور نظامي داشته باشد. دبير جغرافي:عشق از فراز كوه هاي آسيا تيري است كه بر

 قلب مي نشيند. دبير زيست:عشق يك نوع بيماري است كه ميكروب آن از چشم وارد ميشود

آفريدي؟ خداوند گفت : غم را بخاطر خودم آفريدم چون اين مخلوق من كه خوب مي شناسمش تا

غمگين نباشد به ياد خالق نمي افتد

سهراب : گفتی چشمها را باید شست ! شستم ولی..... گفتی جور دیگر باید دید! دیدم ولی..... گفتی

زبر باران باید رفت رفتم ولی او نه چشم های خیس و شسته ام را نه نگاه دیگرم را هیچکدام را ندید فقط

 در زیر باران با طعنه ای خندید و گفت : دیوانه باران زده

است.................. وقتي که جدي بوديم گفتن مغروره............................. وقتي که شوخي

 کرديم گفتن سنگين باش............................. وقتي که حرف زديم گفتن پر

حرفه................................................... وقتي که ساکت شديم گفتن

عاشقه................................................... حالا ام که عاشقيم مي گن گناه

حصار بلند هميشه مي شنوم من در آن لحظه که صداي موسيقي احساس تو را مي شنوم برگ

خشکيده ي ايمان را در پنجه باد رقص شيطاني خواهش را در آتش سبز! نور پنهاني بخشش را

در چشمه ي مهر مي بينم..... کاش مي گفتي چيست آنچه از کلام تو ، تا عمق وجودم جاريست

گفت با خونت بنويس گفتم ورق ندارم بر روي چه بنويسم گفت بر روي قلبت بنويس گفتم چه

بنويسم گفت بنويس دوست دارم

دارم بخاطر بودنش در تنهايي تنهايي را دوست دارم بخاطر بودنش در عشق و عشق را دوست

دارم بخاطر دوست داشتنش

 بيا غلط هايه زندگيم را به من بگو و زيره اشتباهتم را خط بکش.بودنت مثله دريايي مرا در بر

ميگيرد آنجا که تو هستي،مهيها هم نميتوانند بييند چه رسد به من..............................!!! کدام

 صبح ميايي؟ کدام چمدن ماله تست؟ کدام دست ترا به من ميرساند؟کدام رز ماله من ميشوي؟بيا که

 درده دلم را فقط تو ميفهمي

 نتونستن. برا ي تمام اون چيزي كه خواستي ونبودم خواستم وبودي. امشب گريه ميكنم به وسعت

 دريا به وسعت بيشه به وسعت دل عاشق.براي تو...براي تو....و به پاس احترام تمام تحقيرهايي

كه از ديگران شنيدم وهنوز شكست نخوردم

که آن وقت در زندان خط هايم براي هميشه ماندگار ميشوي و وقتي که نيستي بي رنگي روزهايم

را با مداد رنگي هاي يادت رنگ مي زنم

ولي يه نوشته , به اين سادگيا پاک شدني نيست . گرچه پاره کردن يک کاغذ از شکستن يک قلب

 هم ساده تره ولي تو بنويس .. تو ... بنويس.

اگر که مانده ام اینجا برای یک نفر است

و هر چه می کشم اینجا جفای یک نفر است

درون چشم پر اشکم نمانده تصویری

درون گوش دل من صدای یک نفر است

اگرچه همچو خرابه شده دلم متروک

همین خرابه ویران سرای یک نفر است

دلم برای تپیدن بهانه می خواهد

دلم اگر که تپد در هوای یک نفر است

دگر نمانده حدیثی سخن کنم کوتاه

تمام بود و نبودم فدای یک نفر است...

من اگر روح پریشان دارم

من اگر غصه هزاران دارم

گله از بازی دوران دارم

دل گریان٬ لب خندان دارم

به تو و عشق تو ایمان دارم...

وقتی که دوستت دارم

گلها زیباترند و آفتاب درخشان تر

وقتی که دوستت دارم

درختان سرو بلندترند و آسمان آبی تر

بگذار دوستت بدارم

ببین که چگونه با عشق تو

همه فصلها بهار می شوند...

و چگونه دشتها سیراب می گردند...

بگذار دوستت بدارم

وقتی که دوستت دارم همه گلها سرخ می شوند

و دشت پر از عشق می گردد

بگذار دوستت بدارم وقتی که دوستت دارم...

ابرها شکوفا می شوند و از آسمان باران یاس می بارد

بگذار دوستت بدارم

ببین که چگونه با عشق تو

می پیوندم با خدا٬ آسمان و مهتاب

و چگونه زندگی دوباره در من آغاز می گردد...

بگذار دوستت بدارم...

بهت نگفتم تا حالا، اینکه چقدر دوست دارم. اما حالا بهت می گم، بی تو دارم کم میارم. بهت نگفتم تا

 حالا، که بد جوری عاشقتم. بهت نگفتم تا حالا، اما حالا بهت می گم. داری کجاها می کشی، باز این

دل دربه درو. قشنگ مهربون من، اینجوری از پیشم نرو. بهت نگفتم تا حالا، اینکه چقدر دوست دارم.

اینکه چقدر آرزومه، پیش چشات کم نیارم. دلم می خواد باور کنی. از ته دل می خوام تو رو. وقتی می

 گم بمون، بمون. وقتی می گم نرو، نرو. بری هزار سالم بشه. چشم انتظارت می مونم. بازم برای دل تو.

 ترانه ها مو می خونم. خودت می دونی که تو رو. از دل و از جون می خوامت. لیلی عشق من شدی.

من مثل مجنون می خوامت.

فکرشو کن یه شب با هم یه گوشه ای تنها باشیم

با چهار تا دیوار و یه سقف جدا از این دنیا باشیم

من باشم و تو باشی و یه جفت دلهای بیقرا 

فرصت خوب انتقام از لحظه ای انتظار

فکرشو کن عروسکم به اون شب پر التهاب

چشمهاتو روی هم بذار ، امشب به یاد من بخواب

 
فکرشو کن دستهای من رو قلب تو جون بگیره

دل دل بیقرارتو، توو سینه آروم بگیره

نه ساعتی باشه که شب سر بره و تموم بشه

نه هیچ کسی سر برسه ، ثانیه ای هروم بشه

چشمهاتو روی هم بذار ، امشب به یاد من بخواب

انگار دلت منتظر بهونه ست

دربدر یه حرف عاشقونه ست

انگار پریشون شده قلب نازت

غم میریزه از آهنگهای سازت

انگار دلت بدجوری داغون شده

بدبیاری آورده مجنون شده

انگار غریبه شدی با دست من

بیگانه ای با چشمهای مست من

انگار که تب داری کمی سردته

شاید بهونه ات مال این دردته

خسته شدی خسته و بی حوصله

می خوای بگیری از دلم فاصله ؟

  ای باغبان در باغ را نبند من که دزد گل ها نیستم خودم  گلی دارم محتاج هر گلی نیستم.

تو را به جای همه روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم

برای عطر نان گرم ٬ برفی که اب می شود ٬و برای نخستین گناه

تو را به خاطردوست داشتن دوست می دارم

تو را به جای همه ی کسانی که دوست نمیدارم ٬ دوست می دارم

به خاطر دوست داشتن دوست می دارم

      با تو الفبای عشق را آموختم

          ندای قلب عاشقم را به گوش همه رساندم

          به تو و کلبه عشقمان بالیدم

          تو همه گمشده ام شدی

            حال که اینچنین شیفته توام باش تا در کنارت آرامش یابم

دوستت دارم

برایت خاطراتی بر روی دفترم نوشتم

که هیچ کس نخواهد توانست این چنین خاطرات شیرینی را

برای بار دوم بازگوید

اشعاری برایت سرودم

که هیچ لیلی نخواهد توانست مهربانی و مظلومی چهره ات را توصیف کند

چهره پاک و معصومت را صدها بار بر روی ورق های سفید

با باقی مانده وجودم نگاشتم

زیبا ترین ستارگان آسمان را برایت چیدم

خوشبو ترین گلهای سرخ را به پایت ریختم

تو شدی بهترینم ای زیباترین

آرامشم شدی ای مهربان

پس بمان تا در کنارت آرامش یابم